|
||||
|
MUSLIMANSKE HUMANITARNE ORGANIZACIJE I FINANSIRANJE RATA NA BALKANU Ekstremizam pod plaštom humanosti
Upozorenja šefa izraelske diplomatije Avigdora Libermana na opasnost od širenja globalnog džihada na Balkan mnogi na Zapadu nisu ozbiljno shvatili, iako su njegove tvrdnje bile zasnovane na pouzdanim poverljivim podacima. Liberman je, što se kasnije pokazalo tačnim, ukazao na ciljeve delovanja muslimanskih ekstremista na ovim prostorima: uspostavljanje infrastrukture i regrutovaljnje aktivista. Značajnu ulogu u tome odigrale su, i igraju, razne muslimanske i saudijske humanitarne organizacije prebacivanjem novca u regione naseljene Bošnjacima i Albancima. Na ovo je nedavno upozorio i londonski „Sandej tajms“, obelodanivši da Saudijska Arabija izdvaja stotine miliona funti za islamističke grupe na Balkanu, od kojih neke regrutuju borce za džihad u Avganistanu i šire mržnju prema Zapadu. List, pozivajući se na poverljiva dokumenta u koja je imao uvid, tvrdi da makedonski zvaničnici nadziru 50 dobrovoljaca Al Kaide, kao i nekoliko islamskih dobrotvornih ustanova koje deluju na Balkanu i za koje se sumnja da šire ekstremizam i peru novac za terorističke organizacije. Generalni sekretar NATO-a Džordž Robertson krajem 2001. godine potvrdio je „da je na Kosovu otkrivena aktivna ćelija terorističke mreže Al Kaide“. Kao osnivač tog ogranka pominje se Abdulah Duhajman, rukovodilac humanitarne organizacije „Biro za islamski poziv“ MILIONI DOLARA ZA TERORIZAM
Mudžahedini su u BiH organizovali kampove za obuku. Najpoznatiji je onaj na Ozrenu, u selu Bočija, gde je do 2001. godine boravilo 80 mudžahedinskih porodica sa oko 600 članova. Zanimljivo je da je rukovodstvo opštine Maglaj i tamošnjeg SDA zahtevalo da u organima vlasti u mesnoj zajednici Bočija budu i vehabije, koje su se najviše zadržale na relaciji Doboj – Maglaj – Zavidovići, gde su dobili jaku podršku ortodoksnih muslimana – selafija. Ovo, kao i činjenica da je Al Kaida svojevremeno pomogla albanske teroriste na Kosovu i Metohiji, jugu centralne Srbije i u Makedoniji sa oko 700 miliona dolara, bilo je poznato tokom svih ratnih godina na Balkanu. Ove organizacije bile su pod prismotrom FBI još 1995. godine. Ali, podaci o sprezi pojedinih islamskih humanitarnih organizacija sa radikalnim islamistima na Balkanu obelodanjeni su posle 11. septembra 2001. godine, odnosno nakon terorističkog napada na Svetski trgovinski centar u Njujorku.
Tri meseca posle terorističkog napada na STC u Njujorku, 15. decembra 2001. godine, pripadnici KFOR-a na Kosovu i Metohiji uhapsili su tri radnika humanitarnih organizacija. Prema izveštaju agencije Kosova Live, dve osobe koje su uhapšene zbog sumnje da su povezane sa međunarodnom terorističkom mrežom jesu humanitarni aktivisti iz Iraka: Ahmet Said, direktor Global Relief Foundation i lekar Abdil Reza. Identitet treće osobe nije naveden. U saopštenju UNMIK-a navedeno je, između ostalog, da su uhapšena lica u Prištini i Đakovici „podržavala, organizovala i planirala terorističke napade u SAD i Evropi“. VEZE SA BIN LADENOMI ABU BEKIR SIDIK
Jedan od najpoznatijih mudžahedina koji su prošli obuku u Jablanici je Ekrem Avdija iz Kosovske Mitrovice, koji je svoj „džihad put“ započeo pod imenom Abu Sheib. Obuku je nastavio u kampu „Host“ u Avganistanu, gde se usavršavao pod imenom Abus Akej. Po povratku na Kosmet, 1998. godine, osnovao je jedinicu mudžahedina pod istim nazivom kao i kamp kod Tešnja „Abu Bekir Sidik“ (ABS), u kojoj je povremeno bilo i do 120 boraca arapskog porekla, mahom iz Saudijske Arabije, Iraka, Jemena i Irana. Pripadnici MUP-a Srbije su 18. avgusta 1988. godine grupu, među kojima su bili i Avdija, Špend Kopriva i Nedžmedin Lauš, uhvatili prilikom ilegalnog prelaska jugoslovensko-albanske granice. Svi su osuđeni na višegodišnje zatvorske kazne, ali su 2001. godine Zakonom o amnestiji oslobođeni. Po izlasku iz zatvora Avdija je u južnom delu Kosovske Mitrovice, uz pomoć Duhajmana i sredstvima iz Saudijske Arabije, reaktivirao humanitarnu organizaciju „Kosovski islamski biro“. Rekonstruisanu grupu „Abu Bekir Sidik“, prema podacima od novembra 2004. godine, činilo je 30 članova, među kojima su bili: Špend Kopriva, Muhamed Avdija, Sami Hoti, Alija Hoti, Besim Ismailji, Arton Bitići, Ahmet Hodža, Ljuljzim Imeri, Nedžmedin Lauš, Arif Krasnići... Ova organizacija tesno je bila povezana sa terorističko-kriminalnom grupom Rahmana Rame, dok biro, čije su ispostave osnovane širom Kosmeta, funkcioniše kao paravan za prenos finansijskih sredstava za potrebe šire organizacije i ideološko pridobijanje i regrutovanje mladih Albanaca. Utvrđena je i bliska veza ABS sa „Aktivnom islamskom omladinom“, humanitarnom organizacijom sa sedištem u BiH i humanitarnom organizacijom IGASA. “Islamic Relief” iz Saudijske Arabije, još jedna je od organizacija sa kojom je ABS razvio tesnu saradnju, tvrdi se u Prištini i Mitrovici. Inače, “Islamic Relief” je u dužem vremenskom periodu regrutovala decu bez roditelja albanske nacionalnosti i slala ih na versku i vojničku obuku u više arapskih zemalja. Odabir dece vršen je uz pomoć “Kosovskog islamskog biroa” u hotelu “Lion” u Uroševcu. Pominje se i poprilično tajanstvena organizacija “El Đila”, za koju se pretpostavlja da predstavlja glavnu vezu između pojedinih islamskih zemalja i ekstremnih grupa na Kosovu i Metohiji, jugu centralne Srbije i Makedoniji. „Abu Bekir Sidik“ nastavlja rad, a njeni pripadnici često se viđaju i u Bošnjačkoj mahali, u severnom delu Kosovske Mitrovice. |
Saudijska Arabija izdvaja stotine miliona funti za islamističke grupe na Balkanu, od kojih neke regrutuju borce za džihad u Avganistanu
Pojačano delovanje brojnih organizacija koje su prave namere skrivale iza naziva „humanitarne“, primećeno je devedesetih godina prošlog veka, početkom rata u Bosni i Hercegovini. I dolazak vehabija u BiH vezuje se za arapsku kancelariju “Taliban-internacional”, koja je zvanično registrovana kao humanitarna organizacija. Zvanično je preko ove organizacije u periodu od 1989. do 2002. godine u BiH ušlo nekoliko desetina hiljada stranaca poreklom iz islamskih zemalja. Njih oko 30.000 ostalo je na ovim prostorima. Među njima je veliki broj mudžahedina koji su se borili u redovima muslimanske vojske i posle rata dobili državljanstvo BiH.
Vlada SAD objavila je 12. oktobra 2001. godine spisak osoba i organizacija za koje se sumnja da su povezani sa teroristima. Tokom istrage o počiniocima, američke službe bezbednosti došle su do podataka o povezanosti tzv. islamskih humanitarnih organizacija sa grupama i organizacijama na Kosovu i Metohiji, Bosni i Hercegovini i Albaniji. Samo Global Relief Fondation, koji se fokusirao na Kosovo i Čečeniju, sa pet miliona dolara godišnje pomagao je svoje kancelarije. Zbog toga je UN početkom 2002. godine te organizacije stavio na listu terorističkih kojima je zabranjen rad, a pretresene su i zatvorene kancelarije i uredi ovih organizacija u Francuskoj, Belgiji, Pakistanu, Turskoj, BiH (Sarajevo, Zenica), Albaniji (Tirana) i na Kosovu ( Priština i Đakovica).
Generalni sekretar NATO-a Džordž Robertson krajem 2001. godine potvrdio je „da je na Kosovu otkrivena aktivna ćelija terorističke mreže Al Kaide“. Kao osnivač tog ogranka pominje se Abdulah Duhajman, rukovodilac humanitarne organizacije „Biro za islamski poziv“, koja je delovala u BiH, a finansirana je iz Saudijske Arabije. Duhajman, blizak Bin Ladenov saradnik, koji je kasnije uhapšen i zatvoren u Alžiru, u Jablanici, kod Tešnja (BiH), osnovao je kamp za obuku „Abu Bekir Sidik“ .